الشيخ محمد تقي بهجت

541

جامع المسائل ( فارسي )

مسجدِ غير آن ؛ و آن عبارت است از صد درجه ، پس مجموع درجات ، به سيصد هزار منتهى خواهد شد . و اينها همه با اتّحاد مأموم است ، و اگر متعدّد شود ، مضاعف مىشود در هر يك به قدر مجموع در سابقِ آن به ده درجه ، و همان كه عدد آنها زياده بر دَه شد ، اگر آسمانها كاغذ شوند و درختان قلم گردند و درياها مركَّب شوند و انس و جنّ و ملائكه ، نويسنده باشند ، نتوانند ثواب يك ركعت از آن را بنويسند . جماعت واجب و مستحبّ و با جميع آن چه ذكر شد ، نماز جماعت واجب نيست ، مگر در « جمعه » و « عيدين » با شرايطى كه در محلّ آن ذكر مىشود . و كسى كه قرائتِ حمد و سوره اش درست نباشد و مقصّر باشد در صحيح نمودن آن ، پس اگر ممكن باشد أو را صحيح نمودن حمد و سوره در وقت ، به هر يك از فرادى به طريق صحيح يا به جماعت ، كفايت مىشود . و اگر در وقت ، ممكن نشود أو را صحيح نمودن به جهت تنگى وقت و مانند آن معيّن است بر أو حاضر شدن « 1 » بر جماعت ؛ و اگر ممكن نباشد به هيچ وجه ، واجب نيست بر أو جماعت و لكن احوط ، حاضر شدن بر جماعت است . و مشروع نيست [ جماعت ] در نوافل ، حتى در نماز روز « عيد غدير » « 2 » بنا بر اقوى و احوط ، بلى مشروع است در صلاة « استسقاء » . و باكى نيست به جماعت گزاردن واجبى كه مستحب شده به سبب امر خارج ، چون نماز عيد و فريضه از غير كه اتيان به نحو تبرّع باشد و همچنين فريضه اى كه به جا مىآورد به نحو اعاده بر وجه استحباب .

--> « 1 » به نحوى كه در محلَّش گذشت . « 2 » گذشت در محلَّش .